تبليغاتX
ساندویچ سرد ...!

ساندویچ سرد ...!

به یاد ساندویچ و دیگر هیچ...

HOMEPAGE

E-MAIL

. . . ?!!

اندیشیدم که دوست ،

                              مظهر ِ پاکی ست !

اندیشیدم که دوستی ،

                               نشان ِ ایمان است !

 

لیکن ،

        اینان ، که ما را در حسرت ِ همیشگی ِ مهر غرق می کنند !

            آیا به راستی ، جامه به کین نیالوده اند ؟!

                  آیا به راستی ، تنها !  "من"  نبوده اند  ؟!!

 

 

 .  .  .   اندیشیدم که لبخند ، سبز است !

                         که عشق ، صورتی ست !

                         که مهر ، آبی ِ بی کرانه هاست !

 

لیکن ،

        اینان ، که لبخندی تلخ بر لب نشانده اند !

        اینان ، که عشق را ملعبه می سازند !

        اینان ، که مهر را نادیده انگارند !

           آیا به راستی ، دوستــانند ؟!

 

 

 .  .  .

           این روزها

                            عاشق می کشند و بر خاک می زنند مهر !

           این روزها

                            روز ِ دلتنگی ست !

                                             روز ِ مرگ ِ ماست !

                                                              روز ِ تو  و  منْ  هاست !
       

 

 

 

 

        مرگ بر اینان ، که می نامیم   "  دوستْ  "  . . .  !

 

 

 

 

 

                                                            سپیده

                                                          ۸۶/۱۰/۱۵

 

 

 

 

 

- پا ورقی -

راستی !!!    فکر می کنم خیلی وقته به این اتاق ِ مجازی سری نزدم !!!  آخرین پست واسه ۲۸ آبان !!! 

کلی گرد و خاک گرفته !

راستی !! سیلام !      

+ نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت 2:57 توسط سپیده |

سلام به دوستان ِ گل ِ همیشگی !!!  

فکر می کنم که یه ماهی می شه که سراغ ِ این دفتر ِ بخت بر گشته ء  مجازی نیومدم !

نمی دونم چرا دیگه شعر نوشتنم نمی آد !!

مطلب ِ درخور پست هم گیرم نمی آد !!

امّا ، امروز که به وب ِ خواهریم  ( عروسک جونم  ) سر زدم ! یهو  دو خطی اومد تو ذهنم  ، که گفتم بهتر ِ ازش یه پست ِ جدید بسازم ...

 

 

" عشق واژه ایست غریب ،

              با پوست و استخوان ِ آدمی !

ماییم و عشقی که نمی رسد ،

              ماییم و خلوت ِ همیشگی . . . ! "

 

 

 

 

                                                    سپیده

 

 

 

 

- پاورقی -

از همه ء دوستان عذر می خوام ازاینکه دیر به دیر بهشون سر میزنم !!   

از زهره جونیم هم همینطور !!!!!!!!!!! 

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم آبان 1386ساعت 3:33 توسط سپیده |

بازم سلام !  

قصد نداشتم به این زودی ها UP شم ! چون مطلبی در خور ِ یه پست ِ جدید نداشتم !!!

تا اینکه   !!! امروز  ! وقتی که داشتم تو صفحات ِ وب چرخی می زدم  ! یه  نوشته نظرمو جلب کرد  !

و اینگونه  پست ِ جدیدم  را یافتم . . . !!!     ==>

 

 

 

 

" حرف را ، باید زد!

         درد را ، باید گفت !

سخن از مهر ِ من و جور ِ تو نیست  !!!

سخن از،

متلاشی شدن ِ دوستی است!

           و عبث بودن پندار سرور آور ِ مهر،

آشنایی با شور !!

              و جدایی با درد !!

و نشستن در بهت ِ فراموشی ،

                                  یا غرق ِ غرور . . . !؟! "

                                       (  استاد حمید مصدق  )

 

- پاورقی-

 از زهره جونیــــــــــم ، می خوام که منو ببخشه ! چون خیلی وقته که نتونستم بهش سری بزنم !!!  

+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم مهر 1386ساعت 3:15 توسط سپیده |

من عشق را با همه ! عظمتش می خواهم !

عشق ِ شیرین ِ صورتی !

گرم ِ تابستان ،

                رنگارنگ ِ پائیزی ،

                                     در عمق ِ بهار !!!

من عشق را می خواهم

                             آنگونه که باید باشد

                                                    و نه اینگونه !

نه اینگونه که هست !
نه غرق در اسارت ِ تن !

نه گنگ ،

          نه فریاد ِ دلخراش ،

                                 نه ضجّه ، نه هیچ و هیچ و هیچ ،

                                                                         نه درد !!! نه !

                                                                                           درد !

من عشق را می خواهم آنگونه که باید باشد !

آن تماشایی

     آن شگرف ِ بی همتا

                          مطلق ِ بی پایان !

 

و گر نیابمش آنگونه !

  هرگز سخن از عشق نخواهم آورد . . . !

 

 

 

                                                             سپیده

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مهر 1386ساعت 23:46 توسط سپیده |

سلام دوستان !!!

قصد داشتم واسه این پست یه شعر آماده کنم ! اما به دلیل ِ رسیدن  ماه مهر !  ترجیحاً یه پست در مورد مهر آماده کردم!

حقیقتش، من ماه مهر رو بیشتر از هر ماهی دوست دارم ! و اونو بهترین ماه سال می دونم ! و خیلی خیلی خیلی خوشحالم که تو این ماه متولد شدم !!! و نه هیچ ماه ِ دیگه ای !! ( البت از همتون عذر می خوام و امیدوارم که ناراحت نشین.این یه حسّ ِ کاملاً شخصی ِ  ! )

 

 

بنا به دلایلی نتونستم تو این یه ماه ِ UP شم !!! خودم از این بابت خیلی متاسفم !

 

اولین روز ِ مهر ، تولّد ِ یه دوست ِ عزیز بود ! یه همکلاسی ِ خوب !  آقا سجّاد !   

 

هفتمین روز از هفتمین ماه ِ سال . . . . . . .     !!!

یه اتفّاق ِ نو !!!!  درسته !!!

                         من و ریحان جونیــــــــــــــــــــــــــــــم !!!  

پا تو این زمین ِ خاکی گذاشتیم ،

و سختی های ِ زندگی ، از اولین لحظه،با اولین گریه ! خودشونو بهمون نشون دادن!!!

ولی گذشته از همه ء  این ها ! حسّ ِ قشنگی ِ که میون ِ ایــــــــــــــــــــــــــن همه آدم !!!

یکی و فقط یکی از ابتدا باهات باشه!!! یه حسّ ِ خوب و غیر ِ قابل ِ توصیف !!!

یکی مثل ِ خودت !!! با همهء ویژگی هایِ منحصر به فردش ، امّا انگاری خودتی ... !!!
نه ! اشتباه نکنید!!! من و ریحون ، به هیچ وجه!! شباهت ِ ظاهری نداریم !!!  به عبارتی  " نا همسان " هستیم!!!  آره ====> دو قلو هایی که اصلا ً و ابدا ً شباهت ِ ظاهری نداریم ! امّا روحمون به هم گره خورده !!!

 

خیلی خوشحالم و خدا رو شکر می کنم ! واسه همهء نعمت هاش !!!   واسه مامان ِ خوبم   ! بابای ِ مهربونم  !  و بهتریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن عروسک ِ دنیا (ریحون خانم) . . .  !!! 

 

 تو این ماه دوستان ِ دیگری هم متولد شدن :

۹ مهر ، لاله خانوم ! آخر ِ معرفت !

۱۷ مهر ، آناهیتا ، دوست ِ خوشگل و مهربون خودم !

۲۷ مهر ، ستاره جون ، دختر ِ دوست داشتنی !

 

 

 - پاورقی -

اگه دوست دارین راجع به ماه ِ مهر و متولدین ِ این ماه بیشتر بدونین ! رو  ادامه مطلب کلیک کنید !!!

 البت ممکنی خیلی هاتون به این جور چیزها اعتقادی نداشته باشین ! 

همتونو دوست دارم !    همیشه شاد و موفق باشید !!!


ادامه مطلب

+ نوشته شده در سه شنبه دهم مهر 1386ساعت 2:19 توسط سپیده |

سلام دوستان !!!

خیلی وقته UP  نشدم !  حدودا ً یک ماه !!!

پست ِ جدیدی ندارم !!  فقط خواستم خدمتتون عرض کنم که هنوز نفس می کشم  و بر بقا ء خود ، باقی !!!

راستش ، چند شب ِ قبل ، یه چیزایی نوشتم !  امّا تا اومدم SenD  کنم !!!  طی یک سری عملیات ِ ... !!! همه چی خراب شد !!!  

منم که همشو یادم رفته بود ! بی خیالش شدم !!!    

امشب هم ، راستیَتش ! حسّ ِ نوشتن نیست !!   امّا چون خیلی وقت بود که UP  نشده بودم و نگرون ِ دلای ِ کوچولو ِ شما دوسیتان بودم که به شدّتـــــــــــــــــــــــــــــــــ منتظر ِ پست های ِ شیرین ِ من هستید ! گفتم یه سری به این خونه  ء سوت و کور بزنم !!!

 

خوب دیگه ! بهتر ِ بیشتر از این وراجی نکنم !!! بقیّه باشه واسه پست های ِ بعدی . . . !!!

 

 

 

                                                                                          خدا نگهدار ِ همتون .

 

 

 

 - پاورقی -

امروز ، عصری ، با خونواده و بر و بچز ! همگی رفتیم دریا    کلّی خوش گذشت ! جای ِ همتون خالی  ...

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم شهریور 1386ساعت 1:25 توسط سپیده |

بازم سلام !!!

اینم اون شعری که قولشو داده بودم  ==>

 

 

" همیشه دیر می شود !

چه زود    و چه دیر  . . .

زیرا که ما انسانیم

                 و آدمی ، یعنی  اشتباه ِ محض !!

 

باز هم دیر می شود !

آنقدر دیر که ناگزیر به رفتنیم !

              ناگزیر به ترک ِ همیشگی  . . . !!! "

 

 

 

                                                             سپیده

 

 

 

 

 

- پاورقی -

 روز ِ پدر مبارکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ !!!

+ نوشته شده در سه شنبه نهم مرداد 1386ساعت 0:49 توسط سپیده |

سلام دوستای خوبم !

خیلی وقت ِ UP نشدم.راستیتش ! دیگه مثل قدیما حوصله ندارم !  پیر شدم  ، اینطور نیست ؟!

اول از همه، از همه ء دوستای ِ مهربونم که تو این مدّت بهم سرزدن و  Comment گذاشتن،ممنونم :

از آقا 100jad ، همکلاسی ِ همیشه مهربونم ! ! !   

از آبجی خانومی ِ مهربونم! بهترین عروسک ِ دنیا !

از زهره جونیم  ! که همیشه با Comment هاش ، دلمو شاد می کنه !

از آقا احسان  ، که فرمودن دیگه غمگین ننویسم !! به روی چشم ! سعی می کنم ، ذیگه این ساندویچی بوی غم نگیره !!! به امید ِ خدا !

از علی آقا  ، که همیشه بهم سر می زنه و کلّی خوشحالم می کنه !

از شادی جونم  ! الناز خانمی  ! لیدا خانمی  و . . . ! و از همه ء شما مهربونها ... !

 

 

       *              *              *              *              *              *

 

 

 

هفته ء گذشته ، مراسم تجلیل از آقای پرستش ، رئیس اسبق دانشگاهمون بود !

ساعت ۱۰ صبح !

رفتیم UNi  وبه همین مناسبت ، کلی تغذیه شدیم  ! توسط ساندیس و تی تاپ  !!!  جاتون خالی !

بعدشم کلّی دنبال ِ این استاد و اون استاد راه افتادیم  (دور و برشون پرسه زدیم ! ) کلّی پاچه خواری  ! امّا دریغ و صد دریغ از لطفی که شامل ِ حالمون بشه !!!

ساعت ۱۵ بعد از ظهر !

بعد از کلی معطّلی ! بدون رسیدن به نتیجه ای ! به سوی ِ منزل رهسپار شدیم !

 

                *                  *                    *

۵ شنبه ء همون هفته !

بازم  UNi !  و بازهم . . . !!!

 

               *                   *                      *

 

امروز ! یکشنبه !

بازهم  !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

این استاد ِ آخری  ، کلی لطف کرد و تقریباً همه رو انداخت ! 

البت ، به جز شاگرد اوّل ها !!! 

 

 

فعلاً ، خداحافظ  . به امید ِ دیدار !

 

 

ـ پاورقی ـ

سعی می کنم واسه پست ِ بعدی ، یه شعر ِ کوچولو جور کنم .

+ نوشته شده در یکشنبه سی و یکم تیر 1386ساعت 18:47 توسط سپیده |

سلام دوستان ِ خوبم !

بازم اومدم ، با کلی حرف و حدیث . . .

اما ! خوب ، راستشو بخواین ، اینبار نه حرفی دارم و نه حدیثی  !!

نمی دونم چرا !؟! با اینکه به قصد ِ یه پست ِ جدید اومدم سراغ ِ دفتر ِ ساندویچ ! اما ! احساس می کنم که امروز ، بیشتر از همیشه ! خالی شدم از هرچه هست ...

 

ایندفعه می خوام یه حرف از نیچه بنویسم واستون !!! از کسی غیر از خودم :

" زندگی سه چیز است :
            اشکی که ریخته می شود ،
                        لبخندی که محو می شود ،
                                  و خاطره ای که بجا می ماند...!
                                                                              « نیچه »
  
"

 

 

 

 

 

 - پاورقی-

راستی !!!

    روز ِ مادر مبارکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ !!!   

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم تیر 1386ساعت 17:15 توسط سپیده |

تقدیم به بهترین خواهر ِ دنیا :

 

 "انتظار ، واژه ای ست ، ناب !

                که تا ابدیّت در کلام ِ شاعر است !!!

امید دهنده به فردایی روشن ،

                و راه ِ فراری ست ، از امروز ِ تلخ . . . !!"

 

 

 

                                                         سپیده

+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم تیر 1386ساعت 0:51 توسط سپیده |

سلام به همه ء مهربونا !!! 

سلام به همه ء خوبا !!! 

سلام به شما !!! 

 

 

این ترم هم گذشت ................!

حتّی سریعتر از ترم ِ پائیز ... !

امتحانات ترم هم تموم شد !!!  

 


حالا دیگه فقط باید دست به دعا باشیم  و منتظر کرَم ِ اوووسیییتاد !!!  

 

 

 

 

 

 

 

 *         *         *         *         *         *         *

 

 

 

 

می کشانندم باز  ،

 

                           تا به سر حّد ِ زوال !

 

تا به سر منزل ِ ویرانی ِ ما ،

 

                                    تا سر آغاز ِ فراق . . . !!!

 

 

 

 

                                                           سپیده

 

 

 

 

 

  *         *         *         *         *         *         *

 

 

 

 

 

- پا ورقی -

من برگشتم ....................  !

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386ساعت 1:9 توسط سپیده |

سلام دوسیـــــــــــــتان !!!

اومدم یه UP کوچکولو داشته باشم! تا همگی ، آسوده خاطر باشید که من هنوز زنده ام و پا بر جا!!!

 

اول از همه :

زهره جونیم ،دلم واست تنگیده!!!! قدّ تموم ِ دنیا !

 

بعدش اینکه :

آخـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

               خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدا ...!!!

 - چرا خدا رو صدا می کنی ؟!!!

یکی به این استاد ..... بگه :

آخه  ؛ بنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده ء خدا !!!

بیماری؟! چه مرگته؟! مشکله روان پریشی داری؟!

آخه کی دیده که ۲ روز قبل از امتحان ِ پایان ترم !

جناب ِ استاد خان ! امتحان میان ترم بذاره؟!!!

......................................... !

 

خوب معلومه!!! ما دیدیم  !

 

 

- پاورقی -

دوسیتان ِ گرام و آشنایان ِ عزیز!!!

اینجانب ؛ ساندویچ کپک زده ء سر نگون شده ء بخت برگشته !!! تا اطلاع ِ ثانوی (که می شه بعد از امتحانات ِ ترم )  UP نمی شم !!!

خوبی (ندیدین) ، بدی ( کلی دیدین ) !!! حلال کنید !     

 

 

موفق باشید . یا حق .

+ نوشته شده در چهارشنبه نهم خرداد 1386ساعت 14:59 توسط سپیده |

 

شب همچونان

          ساکت و خموش

                         پا بر جاست...!

و تو ،

        آرمیده ای

                در حصار  ِ شیرین ِ رویاها !

ومن ،

      در اندیشه ء لحظه هایی سیاه

                                         که گذشتند

                                                        و تنها

                                                             تلی از خاطرات به جا ماند !

 

 

و تو ،

  در خیال ِ خود ،

            به فردا می اندیشی . . .

 

 

و من ،

  در میان ِ بغض و آه ،

                  میهمان ِ دیروز ِ خویش . . .

 

 

 

و تو

        و من

                   و ما ! که مُرد ...!

و بازهم دیروز ،  امروز

                      و باز همچونان ، فردا  . . .  !!!

 

 

 

                                                          سپیده

 

 

 

 

 -  پا ورقی -

دوستان ِ خوبم ، قابل ِ ذکر است که خدمتتون عرض کنم! در این شعر ( شخصی به نام ِ تو  ) حضور ِ خارجی نداشته و تنها تراوشات ِ مغزی ِ این بنده ء حقیر می باشد  که تو   و   من   و   ما !!! را در کنار ِ هم ( با ۱۰۰۰ زور و بلا  ) جا داد ... !

حقیقت اینه که این شعرو بعد از دیدن ِ عکس ِ بالا!!! سرودم

اون جوری نگاه نکنید ! 

خوب فکر کردم ، این دخمل ِ تو فکر ِ یکی غرق شده ( باید زودی نجاتش داد  )...!

 

موفق و موید باشید

                                                                            تا بعد

+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم اردیبهشت 1386ساعت 1:51 توسط سپیده |

امشب به قدّ ِ هر چه هست ؛

                               هر چه نیست ؛

                                           دلم گرفته است . . . !

بازهم سیاهی ِ مطلق

                          دام گسترده بر دل ِ خاکی ام !

بازهم سکوت و سکوت و سکوت

                                        بازهم خلوتی وهم آسا !

باز هم من ، بازهم من

                            بازهم تکرار ِ بی پایان ِ تنهایی . . .

بازهم بغض ، بازهم آه

                            بازهم ، مثل ِ همیشه ! پوچ ِ رویایی .

 

 

 

 

 

 

* * *

 

 

 

 

 

هان ، ای شب ِ سیاه

                     ای مطلق ِ همیشگی

تا به کدامین لحظه اینجایی

                      چرا از سرزمین ِ تن ! رخت بر نمی کَنی ؟!

هان ، ای پوچ ِ بی پایان

                              ای تلخ ترین

چرا رهایم نمی کنی ؟! چرا ؟!!!

 

                               و

                                           گر رهایی نیست . . .

 

.

.

.

 

مگر نه اینکه سیاهی

                                پایان ِ رنگ است ؟!!

مگر نه اینکه پایان

                                نمود ِ مرگ است ؟!!

چرا هنوز نفس می کشم ؟!

چرا هنوز طلوع ِ سپیده ء خاکستری

                          غروب ِ غم انگیز ِ شنگرفی

                                 و سیاهی ِ مطلق ِ شب را نظاره گرم؟!

چرا هنوز هستم ؟!!

            چرا ، امید به رفتن نیست ؟!!

چرا ، چرا ، چرا ؟

 

با تو هستم ؛ ای سکوت ِ سیاه

چرا هنوز چشمان ِ سردت ، دستهای ِ پلیدت به سراغم نامده اند ؟!

چرا ای مطلق ِ همیشگی ؟!

                      بیا ، زودتر بیا

                                          چشم در راهت هستم !

 

 

 

                                                           سپیده

+ نوشته شده در یکشنبه نهم اردیبهشت 1386ساعت 20:41 توسط سپیده |

هزاران هزار بار ! افسوس ،

             بر لحظه های ِ بی مروّت ِ روزگار !

می روند بی امان ،

                   ما ایم و غم هامان !!!

می گذرد زمان ، و می رسیم به فردا !!!

                                           بی هیچ تفاوتی ...

در فراسوی ِ زمان ، در جستجوی ِ که هستیم ؟!!

                                                              چه ؟!!!

در همهمه ء نا معلوم خاطرات ،در آیینه ء سیاه فرداها ... !

 

 

     بازهم من هستم ومن ...  باز هم تنهای تنها !!!

 

                                                                        سپیده

+ نوشته شده در یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 1:19 توسط سپیده |